Zucht...

Even snel: Fiona zit in de woonkamer heel zoet te spelen met een play doh clown. Kletserdeklets zingerdezing ladida, heel lief en blij.
Siepje (onze poes) wil naar binnen en gaat daarom rechtop tegen de schuifpui staan en met zijn pootjes op het raam kloppen (ook heel grappig, net een mens). Fiona kijkt het even aan en begint te roepen "Nee Siepje, dat mag niet, niet op het raam kloppen!!!!". De kat druipt af en zij gaat weer blij aan haar klei. Maar op het moment dat ze gaat zitten, zegt ze nog even "zucht..." Hahaha

Badeend

Ik kwam een paar weken geleden op aikido met een enigszins blauw oog. Er werd natuurlijk meteen beschuldigend naar Robert gekeken, maar die kon er echt helemaal niks aan doen. Hoewel .... Fiona is natuurlijk wél zijn dochter, dus indirect is het wel zijn schuld.
Wat was er nou gebeurd???
Fiona had een nachtje bij Oom Huib, Tante Sanna en Tijl gelogeerd en kreeg daar een mooi kado: een reuze badeend, lief en roze en ooooh zo gezellig. Het beest moest meteen mee naar bed en werd de volgende dagen overal mee naartoe gesleept.


Een paar dagen later waren we aan het stoeien met zijn allen en Fiona kwam met badeend op mij af, terwijl ik plat op mijn rug op de grond lag. Geen ontsnappen mogelijk.......
Mama, eendje KUSJE GEVEN brrrrrrr dat kusje kwam dus keihard en dan bedoel ik ook echt keihard, op mijn oog terecht.
Dit gelooft niemand natuurlijk, maar het is echt waar.
Het schattige roze badeendje is een sluipmoordenaar.
Help.....

Hulp in de huishouding

Zoals de meeste lezers van mijn blogje weten, ben ik helaas geboren met een totaal gebrek aan huishoudelijk talent. Het enige dat wel lukt is wassen en strijken maar voor de rest ben ik een ramp. Gelukkig zijn er mensen die het tegen betaling voor je willen doen, maar ja, elke dag wordt een beetje te duur. OOOOH hoe heerlijk zou het zijn! Stel je eens voor, elke dag een schoon bed, stof- en zandvrije vloeren en meubels... poef. .... weer wakker. Daarvoor moeten we eerst de staatsloterij winnen (met jackpot). Dus moeten wij het doen met 1x per 2 weken.
Op Leon en Mara hoef ik niet te rekenen, die hebben wij onze genen helaas dubbel doorgegeven, maar gelukkig is daar onze laatste hoop: Fiona! Die lijkt wel wat aangeboren talent te hebben: brengt uit zichzelf haar bordje en beker naar de keuken, neemt en passant die van Leon en Mara ook even mee, wil helpen tafel dekken, vaatwasser leegruimen (aaargh op de deur klimmen, daar heb ik trauma's van!!) en... de was opvouwen. O, ik vergeet stofzuigen, vindt ze ook leuk. Ja, zij heeft het!! Van oma geërfd denk ik.. Alleen... het gaat nog niet helemaal perfect: ik ging vanochtend de was opvouwen (het was nogal wat, ik heb, hoe verrassend, een beetje een achterstand) en zij was lekker aan het spelen om me heen en bedacht toen dat ze wilde helpen. Tuurlijk kindje, als jij dat leuk vindt, zal ik je een beetje stimuleren!
Slecht plan.
Alle (álle) was die ik al had opgevouwen, werd uit elkaar getrokken en in de wasmand gegooid. Só, netjes! Tsja, want daar hoort die was volgens haar. Dus ik kan weer overnieuw beginnen. Gelukkig heb ik morgen vrij en zijn alle kinders naar school of oppas, dus dan kan ik mij eens uitgebreid buigen over de was en het strijkgoed.
Ik had vanochtend geen tijd meer om het af te maken, want op de montessorischool van Leon en Mara was het tijd voor een volksdansoptreden van de kinderen. Zoooo leuk, echt heel mooi om te zien dat die kinderen allemaal zo enthousiast meedoen, ook de jongens. Kijk maar op flickr voor de foto's en een filmpje van de sirtaki van de middenbouw!

Mara

Mara houdt van titels waarin haar naam voorkomt. Komt mooi van pas als ze later een groot actrice is...

Gisteren was er de maandafsluiting op school. Dit betekent dat aan het eind van elke maand, één klas een stukje opvoert of liedjes zingt. Deze maand was dus Mara's klas aan de beurt. Het thema was brrrrrrr, winter. Toen de klas opkwam was al duidelijk dat Mara een iets andere rol had dan de andere kinderen: iedereen droeg een oranje Koud hè-muts en Mara had een hoge zwarte hoed op. Zij was de directeur en kondigde het optreden aan. Dat deed ze hardstikke goed. Ze was erg trots op zichzelf (en ik natuurlijk op haar). Later in het stuk mocht ze ook nog Julia versieren met een bezem, hoed en sjaal. Dat was heel grappig. Het was weer hartverscheurend zoet om te zien allemaal.

Afgelopen dinsdag hadden we natuurlijk nog een mijlpaal: ze werd 6!

Wat een meid alweer. Ze is bijdehand voor 10. Lastig voor ons en voor haarzelf. Want ze weet niet altijd waar haar grenzen liggen. Heel vermoeiend maar meestal ook heel erg leuk. We hebben een gezellige "familieverjaardag" gehad en woensdag haar partijtje (en dinsdag ook op ballet en zaterdag ook op zwemles en ze wil volgende week ook op de BSO uitdelen..... ik weet wel waar ons geld blijft!).

Gelukkig heb ik nu meer tijd om van alles te regelen en de kopen, want ik werk tegenwoordig nog maar 1 dag....