Wintersport

We zijn er weer hoor, levend en wel en we hebben de ijzige koude overleefd.
Onderweg naar Frankrijk toe, liep de temperatuur al redelijk snel terug van -8 naar -15, maar toen Robert de volgende ochtend naar de bakker liep, was het al -18. Een paar minuten later gevolgd door een gruwelijke -23!!!! Dat hebben we volgens mij nog nooit meegemaakt. Daar was geen thermo-ondergoed, polarfleece en skipak tegen opgewassen. De grotere kinderen hadden er trouwens aanmerkelijk minder last van dan de kleintjes. Fiona begon na 10 minuten op de sneeuw hartverscheurend te huilen dat ze zo koud was. Dus ik liep met haar half onder mijn jas gepropt, terug naar ons (overigens fantatstische) appartement om weer een beetje op te warmen. We waren nog niet binnen of ze liet zich val ellende plat op de verwarmde vloer vallen en bleef daar een poosje helemaal stil liggen. Ze was echt steenkoud. Zo zielig!!! Wat een ontaarde ouders zijn wij toch! Kinderen bij min 20 de sneeuw in sturen. Mara had het na een dik uur skiles ook helemaal gehad en zat op te warmen met Liam en nog wat andere kinderen in het kamertje van de skischool.
Gelukkig was het 's middags al wat beter en de volgende dagen werd het alleen maar warmer.
Jongens, wat kan het regenen zeg, in Praz sur Arly! Gelukkig wel alleen 's avonds en 's nachts, maar toch, ik heb volgens mij nog nooit zo'n lang durende bui meegemaakt.
De sneeuw werd er ook niet beter op, maar de babyhelling bleef nog redelijk begaanbaar. Anders hadden de kinderen helemaal niet meer kunnen skiën: de hogergelegen hellingen waren nog even te moeilijk.
Wel heel stoer om de kinderen zo helemaal zelf de berg af te zien komen! Ze gaan zelf de sleeplift in en komen met een grote grijns dan weer naar beneden geskied! Leon mag volgend jaar een klasje hoger gaan oefenen, Mara moet nog een keer haar 1e ster proberen te halen. Dat vond ze wel heel jammer, maar het was gewoon nog iets te moeilijk voor haar.
Volgend jaar weer!!!

Het ziet er niet uit maar smaakt heerlijk!!!

Ik moet van de kinderen een nieuwe website beginnen (blog is ook goed): Het ziet er niet uit maar smaakt heerlijk!!
Geeft toch te denken over mijn kookkunsten.... Want daar hebben we het over natuurlijk.
Ik had laatst ergens een lekker recept gelezen voor een linzenschotel met worst en nog wat andere dingen, maar natuurlijk was ik vergeten wat er ook alweer allemaal in moest. Toen ben ik zelf maar wat gaan knutselen met linzen, wortel en in stukjes gesneden saucijs. Ik moet zeggen dat ik niet enthousiast was over het uiterlijk, en met mij enkele andere tafelgenoten, maar het smaakte heerlijk.
Het was zo lelijk dat ik er een foto van heb gemaakt, we hebben er verschrikkelijk om gelachen.
Dit is het recept].
2 blikjes linzen (van ca. 400 gr)
1 ui
2 teentjes knoflook
1 kilo winterpenen
5 saucijzen
Beetje rode wijn (4 eetlepels)

Wortelen schoonmaken en in stukken snijden, ongeveer 15 minuten koken
Ui klein snijden
Saucijzen ca. 5 minuten zachtjes koken

Ui fruiten in olie, knoflook en worst toevoegen. Scheutje rode wijn erbij. Worst gaar bakken. Daarna de linzen toevoegen: 1 blik met vocht en 1 blik uitgelekt. Als dit allemaal lekker warm is, de wortelen erbij doen en nog even lekker warm laten worden. En zo ziet het er dan uit:



Yam Yam
Ik moet maar geen kookboeken gaan maken. Hoewel, het: "Het ziet er niet uit maar is heerlijk-kookboek" bestaat vast nog niet. Een gat in de markt!!
Eet smakelijk

Edinburgh

Het zit er alweer op... Ik ben met Ellen lekker een paar dagen naar Edinburgh geweest. Wat een heerlijke stad! Aardige mensen, mooie gebouwen, lekkere whisky. Jammer dat het maar zo kort was, maar het is ook wel weer lekker om thuis bij m'n gezinnetje te zijn. Tuttig hè:-)
Vorig jaar hebben we ons 20 jarig jubileum gehad, en dat moest natuurlijk gevierd worden met een weekendje weg. Maar ja, we zijn inmiddels 2 echtgenoten en 5 kinderen verder, dus er gaat wel een beetje planning aan vooraf. Vandaar dat we het pas met 21 jaar ten uitvoer gebracht gebben.
Edinburgh dus, en geen Parijs, Rome of Barcelona, waar je toch verzekerd bent van mooi weer. Waarom ook alweer? Omdat we de taal goed spreken, omdat het een heel leuke stad schijnt te zijn, omdat Schotland ons aansprak, omdat we ook de hooglanden eens willen zien. Genoeg redenen dus en iedereen vroeg of we wel wisten dat het in Schotland altijd regende. Daarom had ik een paraplu in mijn koffer gestopt! Slim toch?
WE HEBBEN HEM LEKKER NIET NODIG GEHAD!! We hebben alle dagen stralend mooi weer gehad (gelukkig..)
En we spraken de taal, de stad was prachtig, Schotland was mooi en de hooglanden helemaal, vooral in de herfst met de mooi rood en geel gekleurde bomen.
Het kasteel midden in de stad was heel indrukwekkend en als je daarvandaan naar beneden loopt, de oude stad in, waan je je helemaal in de wereld van Harry Potter.
We hebben ook een bustoer (!) gemaakt, met de andere bejaarden, door de hooglanden, naar Loch Ness en weer terug. Nog even gauw het monster met haar baby op film vastgelegd!



Miljoenen waard!!!

De wegen waren nogal "funky" volgens de gids en ook Ellens maag danste vrolijk mee! De verhalen waren veelal bloederig en dramatisch en het landschap was geweldig!
Ik denk dat we hier nog weleens terug komen!

Hier word ik dan weer wel blij van

Lief hè. Fiona vertelde een heel verhaal aan Siepje en ondertussen aaide ze haar een beetje.