Decemberstress?

Er valt niet aan te ontkomen: Sint Nicolaas is in het land!
Het is bijna zielig om te bedenken dat die tere kinderzieltjes, die nu nog zo vurig geloven, over een tijdje ook deel van het grote geheim zullen zijn. Alleen .... nou heb ik het gevoel dat ze het een beetje zat zijn. Er wordt zo ontzettend veel aandacht besteed aan de sint, dat ze bijna geen zin meer hebben. Ze vinden het natuurlijk spannend en leuk om cadeautjes te krijgen, maar hebben bijvoorbeeld totaal geen belangstelling voor al die sinterklaasprogramma's op tv. Vorig jaar kon ik Leon en Mara niet meenemen door de supermarkt of bakker zonder dat ze om alle mogelijke lekkers vroegen, nu kijken ze er niet eens naar om. Ze vergeten zelfs (!!!!!) hun schoen te zetten. Wij helpen ze er dan natuurlijk niet aan herinneren... Maar ze kunnen op school, bij de buurtsuper, bij zwemles en bij de bakker ook terecht.
Afgelopen zaterdag hebben ze dus op zwemles hun schoen gezet en 's avonds hoefden ze dus thuis niet meer, want dat hadden ze al in het zwembad gedaan. Heel apart. Het wordt gewoon allemaal teveel.
Toch blijft het leuk, ze zitten dan in volle overtuiging een sinterklaasliedje te zingen bij de open haard, heel eensgezind. Maar van echte Sinterklaasstress is op dit moment nog geen sprake, gelukkig!

Herfstvakantie

Het is herfstvakantie, de kinderen lekker thuis. Ze zijn echt lekker aan het spelen en ontspannen. Nou ik nog.....
Leon is de hele week ziek geweest vorige week en heeft daardoor, voor de 3e keer voor zover ik me kan herinneren, een schoolreisje gemist. Nu gaan we zondag naar het tropenmuseum voor de "Ster in de Stad" rondleiding (www.sterindestad.nl), lijkt me erg leuk.
De bakfiets is inmiddels in gebruik, maar niet helemaal naar wens, er kunnen namelijk (met maxicosi) maar 2 kinderen in. Dat was niet helemaal de bedoeling, er moesten natuurlijk 3 kinderen in. Nou ja, we houden het nog even 2 maanden vol en dan kan Fiona in een gewoon fietszitje, die kan ook in de bak gemonteerd worden. Het is wel leuk om zo rond te fietsen. Fiona kijkt haar ogen uit.
Vorige week zijn we lekker naar het bos geweest, prachtige herfstkleuren. We gaan altijd naar het bos in Bergen, daar kunnen we dan eerst door het bos en dan nog even uitrollen over de duinen. En als er plek is, pannenkoeken eten bij Duinvermaak. Erg leuk. Leon heeft denk ik 50 meter omlaag gerold en zat dus van top tot teen onder het zand. Ik heb natuurlijk ook leuke foto's gemaakt, maar weet niet hoe ik die van mijn camera af krijg. Ik moet nog veel leren....
Wordt vervolgd

Foto's#@!^&*

Allemensen wat een gedoe met die foto's, ik ben hier duidelijk nog niet in thuis. Heb net een half uur zitten modderen om foto's via het net af te laten drukken... Maar het gaat lukken, ik weet het zeker.
Leon heeft vandaag een complimentje gekregen van de juf, omdat hij zo hard gewerkt had. Hij werd een beetje een luie werker had ze gezegd en ze was blij dat hij nu zo zijn best had gedaan. Fijn dat je zuks als ouder ook te horen krijgt...
Mara ging vadaag spelen bij een vriendinnetje (ook Mara, toevallig) en bleef daar vervolgens nog eten ook. Ze was pas om kwart over 7 thuis, pff ik werd er gewoon ongerust van.
En Fiona .... ach, Fiona was weer haar gezellige, schattige, lieve zelf. Ze heeft perenmoes gegeten (de peren van de Plus waren zo keihard, dat zelfs de blender ze niet klein kreeg!). Ik heb er een beetje sinaasappelsap door gedaan en ze at het weer met een vriendelijke glimlach op. (Dit fotootje is trouwens in de vakantie genomen)

Begin

Nu is het tijd om de wereld ook eens te laten zien hoe het met ons gaat. Helaas geen zonnige eilandgezichten, mooie zonsondergangen en bouwputten, maar veel kinderinformatie. Want wij zijn natuurlijk minder belangrijk...
Eens kijken of kan uitvinden hoe dat zit met de foto´s en dan volgen die spoedig!
Fiona is niet te zien op deze foto natuurlijk, maar zij ligt heerlijk te slapen in de kinderwagen.